Category Archives: Perspektywa studenta

Filozofia zarządzania jakością – wersja bardziej niż skrócona

Jakość to miara, jako taka nie smaku ani zapachu, można ją wartościować pod warunkiem właściwego zidentyfikowania atrybutów jej opisu. Ważne jest aby wiedzieć, jakie to atrybuty i jaką wagę im nadać.

Pomiar stanowi punkt wyjścia w procesie zarządzania jakością – w planowaniu, potrzebie zapewnienia odpowiednich zasobów (w celu realizacji planów), a w efekcie – doskonalenia.

Koniec końców, jakość to rezultat – rezultat bycia świadomym. To fundament na drodze zrozumienia tego co dalej…

Możliwość komentowania Filozofia zarządzania jakością – wersja bardziej niż skrócona została wyłączona

Filed under Perspektywa absolwenta, Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Katar, stan przedzawałowy czy forma maratończyka – czyli słów parę o diagnozie stanu zdrowia szkoły wyższej

Jak często badacie stan swojego zdrowia? Raz do roku, raz na dwa lata? A może zdecydowanie częściej? Co badacie? Jakie ogólne parametry informują was o tym, że wszystko jest w najlepszym porządku? A co jeśli okazuje się, że wyniki badań wskazują na odchylenie od normy? Zapewne robicie bardziej szczegółowe badania, próbując precyzyjnie zdiagnozować przyczynę dolegliwości i podjąć działania, aby przyczynę tę skutecznie wyeliminować.

To moja ulubiona metafora w odniesieniu do zarządzania jakością czy, ściślej rzecz ujmując, zarządzania wynikami (z ang. performance management).

W ramach jednego z aspektów mojej pracy jakościowca podjąłem próbę zdefiniowania masy ciała, poziomu cholesterolu oraz cukru we krwi, tudzież ciśnienia tętniczego, analizując stan zdrowia wydziałowego (poszedłem na łatwiznę i skoncentrowałem się raczej na zdrowiu fizycznym aniżeli psychicznym).

Które z miar są tymi, które na poziomie ogólnym (strategicznym) dadzą solidną podstawę do diagnozy, określenia skuteczności terapii (stopnia realizacji planu strategicznego) czy zidentyfikowania obszarów, nazwijmy je, kluczowych dla poratowania zdrowia bądź poprawienia ogólnej wydolności organizmu? Co istotne, na badaniu kontrolnym nie chodzi o bardzo szczegółowe przenalizowanie każdego z możliwych wskaźników. Chodzi raczej o to, aby ów badanie zbilansować i „dotknąć” każdego z obszarów, które są krytyczne dla ogólnego stanu zdrowia. Niepokojące sygnały wynikające z przeprowadzonej diagnozy dają podstawę do przeprowadzania szczegółowych badań analitycznych, a w konsekwencji podjęcia ukierunkowanych działań doskonalących.

BMI (z ang. Body Mass Index), serce, krew, płuca oraz wzrok przetłumaczyłem na następujące kategorie zdrowotne wydziału:

  • Analytical Report Handwritten by White Chalk on a Blackboard. Composition with Small Chalkboard on Background of Working Table with Office Folders, Stationery, Reports. Blurred, Toned 3d Image.Masa studencka,
  • Satysfakcja stron zainteresowanych (zdolność do pracy),
  • Proces oceniania (wzrok),
  • Zatrudnienie absolwenta (wydolność serca),
  • Stopień osiągnięcia efektów kształcenia (analiza krwi)*.

Każda z kategorii opisana jest za pomocą zestawu dwóch lub więcej wskaźników.

Masa studencka opisana jest za pomocą liczby studentów oraz zdolności zachowania liczby studentów (i tutaj pojawił się problem z tłumaczeniem, z ang. student retention).

Satysfakcja stron zainteresowanych to satysfakcja studenta (z procesu nauczania), satysfakcja nauczyciela (z jakości przedmiotów – sylabusów, efektów kształcenia, sposobu oceniania, zasobów dydaktycznych itd.), satysfakcja absolwenta (z jakości studiów) oraz satysfakcja pracodawcy (z absolwenta).

Jakość procesu oceniania mierzona jest za pomocą rozkładu (dystrybucji) stopni, opinii nauczyciela, różnicy między oceną z ćwiczeń i egzaminem końcowym**.

W ramach zatrudnienia absolwenta rozróżniam między wskaźnikiem zatrudnienia oraz zatrudnieniem w zawodzie zgodnym z ukończonym kierunkiem studiów.

Weryfikacja stopnia osiągnięcia efektów kształcenia odbywa się przy użyciu dwóch wskaźników. Miara bezpośrednia to procent studentów, którzy z sumarycznej – końcowej oceny z przedmiotu (zakładającej weryfikację stopnia osiągnięcia wszystkich efektów kształcenia) osiągnęli co najmniej 65%. Miara pośrednia z kolei, jest oceną subiektywną, dokonywaną przez nauczyciela w badaniu ankietowym.

Badanie kontrolne (zdolności do pracy) z wykorzystaniem wyżej wymienionych miar, odbywa się dwa razy w roku. Ewentualne niedomaganie w którejkolwiek z kategorii rozszerzane jest badaniem szczegółowym na poziomie przedmiotu, college’u czy innego aspektu, istotnego z punktu widzenia właściwego zdiagnozowania chorego i przepisania odpowiednich leków.

A ty jak oceniasz stan zdrowia twojej uczelni?

 

* Odpowiedniki akademickie wskaźników stanu zdrowia mają charakter ilustracyjny i co najmniej przypadkowy. Być może to wydolność serca, a nie analiza krwi, stanowi bardziej trafną medyczną metaforę opisu zdolności osiągnięcia efektów kształcenia. Ponadto, co istotne, przedstawiona matryca dotyczy placówki dydaktycznej – nie naukowo-dydaktycznej.

** Tłumaczenie raczej luźne, uwzględniające specyfikę zaliczeniowo-wykładową. W mojej rzeczywistości zawodowej to różnica w ocenie z tzw. course work oraz final assessment. Pierwszy moduł to z reguły 70% oceny końcowej (w skład którego wchodzą różne sposoby oceny studenta, ukierunkowane na weryfikację osiągnięcia poszczególnych efektów kształcenia). Moduł drugi to ocena sumaryczna (30%) mająca na celu zweryfikowanie stopnia osiągnięcia wszystkich zakładanych efektów kształcenia.

Możliwość komentowania Katar, stan przedzawałowy czy forma maratończyka – czyli słów parę o diagnozie stanu zdrowia szkoły wyższej została wyłączona

Filed under Perspektywa absolwenta, Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Ankiety studenckie – czyli parę słów o tym, o czym już dawno dyskutować się nie powinno

FragebogenO podzieleniu się swoją refleksją na temat tzw. ankiet studenckich myślałem od jakiegoś czasu. W końcu musiałem usiąść i zacząć pisać, nie ukrywając, że sprowokował mnie do tego tekst opublikowany na łamach portalu gazeta.pl a przytaczający opinię ks. prof. Zygmunta Zielińskiego.

Już na wstępie chciałbym podkreślić, że pojęcie „ankiet studenckich” może być rozumiane na wiele różnych sposobów. Uściślijmy zatem, że mój komentarz dotyczy tylko i wyłącznie badania opinii studentów o zajęciach dydaktycznych, choć i te mogą być rozumiane różnie w zależności od tego o co pytamy (ocena nauczyciela i sposobu prowadzenia zajęć, ocena przedmiotu, w tym programu nauczania, strategii oceniania, zasobów wspomagających nauczanie, itd.). Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że ankiety studenckie to jeden z wielu elementów, a już na pewno nie zasadniczy, składający się na koncepcję modelu zarządzania jakością (kształcenia) w szkolnictwie wyższym.

W polemikę czy ankiety studenckie są potrzebne nie będę wchodził. Nie będę, bo to tak jakby podważać fundamenty zarządzania jakością i polemizować czy zorientowanie na klienta, w tym pozyskiwanie informacji zwrotnej, ma sens. Ten kto kwestionuje zasadność pytania studentów o jakość tego czego są bezpośrednimi uczestnikami, nie tylko nie rozumie czym jest jakość i na czym polega jej doskonalenie, ale również skutecznie demonstruje dość marny poziom etyki w wykonywaniu zawodu nauczyciela akademickiego (nie wspominając o rozdmuchanym ego).

Skoncentruję się na organizacji procesu badania zadowolenia studentów, przywołując zasady, o których zapominać nie można. Odwołam się również do najzwyklejszych mitów, które często stają się orężem w ustach tych, którzy kierowani mniej lub bardziej nielogicznymi przesłankami, starają się wmówić, że coś jest ruiną, mimo że ruiną nie jest.

O co pytać?
Przede wszystkim o to, na co mamy wpływ – o to, co możemy zmienić.
Dosadnie rzecz ujmując, zasugerowałbym odwołanie się do definicji satysfakcji klienta. Analiza tego zagadnienia doprowadziłaby do sformułowania tezy, że to student najpierw powinien zdefiniować swoje wymagania (np. przy wykorzystaniu burzy mózgów czy grupy fokusowej). Następnie należy odrzucić te spośród zidentyfikowanych wymagań, które się „nie liczą” (bo np. i tak nie możemy zmienić obecnego stanu rzeczy albo zidentyfikowane czynniki wykraczają poza zakres badania). Kolejnym etapem budowy naszego kwestionariusza byłaby hierarchizacja uprzednio zidentyfikowanych czynników. Chcemy się bowiem skupić na najistotniejszych, bo polegając na wynikach badań pana Vilfredo Pareto wiemy, że mniejszość ma wpływ na większość (zasada 20/80). Oznacza to nic innego jak zadawanie pytań dotyczących tych aspektów jakości zajęć dydaktycznych, które w głównej mierze mają wpływ na satysfakcję studenta. Nie ma konieczności zadawania 40-50 pytań (a na pewno tyle czynników udałoby się zidentyfikować), należy zadać ok. 10-15, natomiast tych, które zadać należy.

unhappy + ? happyNauczyciel chce wiedzieć
Ankiety studenckie zawsze były i będą przedmiotem ożywionych dyskusji. W mojej 15-letniej karierze w obszarze zarządzania jakością w szkolnictwie wyższym nie zdarzyło się inaczej. Kwestionariusz „zawsze jest zły”, „zawsze należy go zmienić” i „każdy zrobiłby to lepiej”. Niemniej jednak, bez względu na to czy nauczyciel otwarcie krytykuje studencką ocenę zajęć, nie ma nic przeciwko, czy wręcz jest jej zapalonym entuzjastą – każdy chce wiedzieć, co studenci myślą o jego warsztacie dydaktycznym (no bo jeśli nie chce, to po prostu chyba nie powinien być nauczycielem).
Systemowe ocenianie zajęć (administrowane centralnie przez uczelnię bądź jednostkę organizacyjną tejże uczelni) to jedna strona medalu. Czy nauczyciel sam nie jest zainteresowany czy sposób w jaki prowadzi zajęcia „trafia” do studentów? Przecież dla wielu z nas nieformalne pozyskiwanie opinii studentów o naszych zajęciach to chleb powszedni. Chyba trochę na tym polega bycie dobrym nauczycielem – nauczycielem, który troszczy się o swoich studentów.

Dylemat w sferze jakości
Interesującym argumentem w rękach zagorzałych przeciwników wsłuchiwania się w głos studenta jest czysto hipotetyczna korelacja typu: „im wyższe oceny dajesz – tym wyższa twoja studencka ocena zajęć”. Słowo „hipotetyczna” (czyt. urojona) niech tutaj posłuży za komentarz.
Oczywiście należy zwrócić uwagę na obecną sytuację na rynku szkół wyższych. Niż demograficzny w połączeniu z finansowaniem uczelni na zasadzie „za studentem idą pieniądze”, powoduje przykre zjawisko obniżania jakości kształcenia już na wejściu. Obniżanie kryteriów przyjęć na studia w połączeniu z twierdzeniem, że ankiety to woda na młyn dla tych, którym nie zależy na byciu dobrze wykształconym to pastisz tego, o co tak naprawdę chodzi w zapewnieniu jakości kształcenia w szkołach wyższych. I kogo tu winić?

Ankiety studenckie a ocena okresowa nauczyciela akademickiego
„Jak zostaniesz źle oceniony to zostaniesz zwolniony z pracy”. Zgodnie z taką logiką rozumowania (albo nierozumowania) istoty ankiet studenckich należałoby być tylko miłym i łagodnym nauczycielem, w żadnym wypadku nie należy denerwować naszych studentów, a już na pewno nie dawać im ocen niższych niż „dobry”.
I tutaj mamy do czynienia z nieporozumieniem na wielu frontach. Po pierwsze, o czym wspomniałem na samym wstępie, ankiety studenckie są elementem większej całości (w tym elementem oceny okresowej). Po drugie, statystyka naprawdę działa i łatwo jest zidentyfikować tzw. nadzwyczajne przyczyny zmienności oceny studenckiej (bo np. grupa się uwzięła w związku z takim a nie innym wydarzeniem). Po trzecie, inflacja (zawyżanie) stopni hołdujące przytoczonej logice to pogwałcenie tego czym jest dobre kształcenie, a nauczyciel, który zachowuje się w taki sposób, zachowuje się nieodpowiedzialnie.

O tym może innym razem
Chciałem jeszcze przedyskutować kwestie anonimowości (przecież „ankiety studentów to anonimowe donosy na wykładowców”), narzędzi wspomagających ankietyzację, kalkulacji współczynnika satysfakcji, formatu kwestionariusza ankietowego, terminu badania oraz wpływu badania satysfakcji studentów na doskonalenie jakości kształcenia.

O tym może innym razem.

Zobacz także: Ocena okresowa nauczyciela akademickiego a ankiety studenckie.

Możliwość komentowania Ankiety studenckie – czyli parę słów o tym, o czym już dawno dyskutować się nie powinno została wyłączona

Filed under Perspektywa państwa, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Program mentoringu Uniwersytetu Łódzkiego, czyli o budowaniu trwałych relacji z absolwentami z korzyścią dla studentów

Jednym z głównych obszarów współpracy Uniwersytetu Łódzkiego (UŁ) z otoczeniem biznesowym w ramach projektu „Absolwent VIP” jest realizacja autorskiego programu mentoringu dla najzdolniejszych studentów. Program mentorski UŁ zakłada budowanie trwałych relacji z absolwentami pełniącymi role mentorów. Eksperci współpracujący z Uczelnią będą wspierać młodych ludzi w wyznaczaniu ciekawych kierunków rozwoju osobistego i zawodowego.

Przedstawiciele największych firm i instytucji w regionie chętnie włączają się w inicjatywy, w których wiedza, doświadczenie i wynikająca z nich intuicja mogą wesprzeć i wzbogacić ofertę edukacyjną uczelni. Taka integracja z ekspertami, będącymi jednocześnie absolwentami Uniwersytetu, pozwala nie tylko na budowanie trwałych relacji, ale także poszerzenie dotychczasowej współpracy i wzajemne odpowiadanie na potrzeby współczesnego rynku pracy.

Krystian Bestry, Dyrektor Zarządzający Infosys BPO,
Wiceprezes ABSL, absolwent UŁ

 

W programie wezmą udział najlepsi studenci UŁ wyłonieni w procesie rekrutacyjnym prowadzonym przez Uczelnię. Głównymi kryteriami wyboru będą wyniki w nauce, aktywność społeczna, zainteresowania oraz kreatywność w rozwiązywaniu zadań aplikacyjnych.

W Polsce programy mentorskie zdobywają coraz większą popularność. Najczęściej są stosowane jako narzędzia pracy nad rozwojem osobistym i zawodowym pracowników, w tym szczególnie kadry menedżerskiej.

Przywódcy polityczni, naukowcy i ludzie sukcesu od pokoleń wspierają swoich podopiecznych m.in. poprzez inspirowanie do działania oraz stymulowanie rozwoju osobistego i zawodowego. Powszechne występowanie postaci mentora w różnych czasach i kulturach odzwierciedla ludzką potrzebę budowania oraz umacniania relacji opartych na wiedzy i doświadczeniu lub emocjonalnej bliskości. Na początku XVIII wieku postać mentora została przyswojona w kulturze jako określenie przewodnika, doradcy, nauczyciela oraz mądrego przyjaciela, który towarzyszy mniej doświadczonej osobie. Pojęcie mentoringu ewoluowało wraz z upływem czasu i obecnie jest uznawane za podstawowe narzędzie wspierające rozwój osobisty i zawodowy człowieka, w którym jedna osoba inwestuje czas, energię i osobiste know-how, by wspierać i motywować do działania inną osobę.

Uniwersytet Łódzki bierze przykład z najlepszych uczelni na świecie, takich jak Harvard, Stanford czy Oxford, które od lat z powodzeniem realizują integrujące inicjatywy dla absolwentów oraz programy wspierające najzdolniejszych studentów. Z danych Foster School of Business na Uniwersytecie w Waszyngtonie wynika, że ponad 90% studentów MBA aktywnie włącza się w program mentoringu realizowany przez uczelnię. Studenci potwierdzają, że dzięki udziałowi w programie uzyskują cenne informacje dotyczące trendów w branżach oraz dowiadują się, jak sprostać wyzwaniom stawianym obecnie przez pracodawców. Doświadczenia zdobyte w trakcie mentoringu pomagają im również dokonać świadomego wyboru ścieżki kariery zawodowej i sprawnie wejść do świata biznesu po ukończeniu studiów. Z kolei w Leeds School of Business na Uniwersytecie Colorado funkcjonuje interaktywny program mentorski. Dotychczas skupił grupę ponad 2000 studentów i absolwentów uczelni. Według badań prowadzonych przez uniwersytet, studenci biorący udział w programie mają o 40% większe szanse na znalezienie pracy po studiach. Wszyscy uczestnicy zgodnie potwierdzili też, że poleciliby program innym (dane firmy Chronus, wiodącego dostawcy oprogramowania projektów mentorskich dla biznesu i edukacji, m.in. w Leeds School of Business na Uniwersytecie Colorado).


Artykuł został opublikowany na podstawie materiałów biura prasowego projektu „Absolwent VIP”.
Więcej informacji na temat projektu „Absolwent VIP” Uniwersytetu Łódzkiego znajdziecie tutaj.

Możliwość komentowania Program mentoringu Uniwersytetu Łódzkiego, czyli o budowaniu trwałych relacji z absolwentami z korzyścią dla studentów została wyłączona

Filed under Perspektywa absolwenta, Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

„Absolwent VIP” – projekt Uniwersytetu Łódzkiego

Idąc w ślady najlepszych zagranicznych uczelni takich jak Oxford, Harvard czy Stanford, Uniwersytet Łódzki (UŁ) pragnie umacniać relacje z wybitnymi absolwentami oraz włączyć ich w proces modernizacji systemu kształcenia na UŁ. Uczelnia uruchomiła autorski projekt „Absolwent VIP”, zapraszając do współpracy swoich najsłynniejszych absolwentów – cenionych ekspertów oraz osobistości wyróżniające się na arenie ogólnopolskiej i międzynarodowej. – Program „Absolwent VIP” Uniwersytetu Łódzkiego wpisuje się dokładnie w trendy obowiązujące dziś w wiodących instytucjach akademickich świata. O ich sile decyduje oczywiście kadra profesorska, jakość nauczania i aktywność badawcza. Ogromną rolę odgrywa również sieć absolwentów – ludzi, którzy z jednej strony są wizytówką uczelni, a z drugiej mogą wiele zrobić, by pomóc w jej dalszym rozwoju – mówi prof. Witold Orłowski, były doradca ekonomiczny Prezydenta RP, Specjalny Doradca Komisji Europejskiej ds. Budżetu, absolwent Uniwersytetu Łódzkiego.

Celem projektu „Absolwent VIP” jest budowanie i utrzymywanie trwałych relacji z wybitnymi absolwentami oraz zachęcanie ich do powrotu do macierzystej uczelni poprzez różnorodne wartościowe inicjatywy i wydarzenia. W ramach projektu uczelnia oferuje m.in. cykliczne spotkania i wykłady eksperckie, a także zjazdy absolwentów. Ten największy w historii Uczelni – Światowy Zjazd Absolwentów – zaplanowany jest na maj 2015 roku.

Uniwersytet Łódzki to Uczelnia o blisko 70-letniej tradycji opartej na dialogu, swobodzie dyskusji akademickiej oraz przekazywaniu wiedzy. Jedność nauki, dydaktyki, wychowania oraz rozwoju sprawia, że UŁ od lat kształci elity ludzi o szerokich horyzontach intelektualnych, odpowiedzialnych, tolerancyjnych oraz mogących sprostać współczesnym wyzwaniom. Największą siłą Uniwersytetu Łódzkiego są wybitni absolwenci – wspólnota budująca tożsamość Uczelni, wspierająca jej tradycję i rozwój, ale także aktywnie działająca na arenie ogólnopolskiej i międzynarodowej.

Prof. zw. dr hab. Włodzimierz Nykiel,
Rektor Uniwersytetu Łódzkiego

 

Projekt UŁ zakłada również realizację autorskiego programu mentoringu dla najzdolniejszych studentów. Już od lutego 2014 roku będą oni mogli zdobywać wiedzę i doświadczenie pod okiem specjalistów – ekspertów największych firm i instytucji w regionie współpracujących z uczelnią i będących jej absolwentami, do programu zostali zaproszeni m.in. Roman Forma, wiceprezes ds. finansowych PGE GiEK, Jarosłąw Kroc – szef polskiego oddziału Accenture, Konrad Pokutycki – szef BSH w Polsce. Pierwszy – symboliczny tytuł otrzymał w listopadzie Krystian Bestry – szef ściśle współpracującej z uczelnią firmy, Infosys BPO Europe. Elitarne grono absolwentów będzie pełnić również role doradców i wspólnie z Partnerami Innowacyjnej Edukacji podejmować dyskusje w zakresie strategicznych kierunków rozwoju uczelni. Więcej na temat programu mentoringu UŁ znajdziecie tutaj.


Artykuł został opublikowany na podstawie materiałów biura prasowego projektu „Absolwent VIP”.

Możliwość komentowania „Absolwent VIP” – projekt Uniwersytetu Łódzkiego została wyłączona

Filed under Perspektywa absolwenta, Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Mówisz o jakości uczelni? Zdefiniuj o czym tak naprawdę mówisz!

Czy mówiąc o jakości w szkolnictwie wyższym wiesz o czym mówisz? Czy potrafisz zdefiniować wskaźniki tejże jakości? A w jaki sposób wykorzystujesz te wskaźniki w doskonaleniu swoich działań?

Więcej już wkrótce na stronach Mea Universitas.

Możliwość komentowania Mówisz o jakości uczelni? Zdefiniuj o czym tak naprawdę mówisz! została wyłączona

Filed under Perspektywa absolwenta, Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Informacja zwrotna od klienta jako podstawa doskonalenia jakości w szkole wyższej

Jak w każdej innej organizacji, warunkiem doskonalenia realizowanych w szkole wyższej procesów jest podejmowanie decyzji w oparciu o obiektywne dane. Oprócz danych instytucjonalnych typu liczba i jakość kandydatów, liczba studentów, liczba absolwentów, kompetencje kadry naukowo-dydaktycznej, dane dotyczące infrastruktury, zasobów bibliotecznych itp., które są nieodłącznym elementem monitorowania jakości funkcjonowania uczelni, wiele mierników generowanych jest na podstawie badań ilościowych – kwestionariuszy ankietowych dystrybuowanych pośród studentów, pracowników uczelni, absolwentów i pracodawców.

Wdrożenie efektywnego i zgodnego z obowiązującymi wymaganiami systemu zarządzania jakością jest niemożliwe z pominięciem wskaźników uzyskanych z informacji zwrotnej od wyżej wymienionych podmiotów zainteresowanych jakością kształcenia. W związku z tym niezbędne jest prowadzenie badań, często badań satysfakcji, zaprojektowanych w taki sposób, aby uzyskane dane ilościowe stanowiły solidną podstawę do doskonalenia.

Satysfakcja absolwenta, pracodawcy, zadowolenie klienta wewnętrznego (pracownika szkoły wyższej), czy studenta to elementy opisu jakości funkjonowania szkoły wyższej. Współczynnik zatrudnienia absolwentów, zgodność zatrudnienia z ukończonym kierunkiem kształcenia, okres poszukiwania pracy, konkurencyjność wykształcenia, kompetencje absolwenta widziane oczyma pracodawcy, jakość realizacji procesu dydaktycznego, aplikacyjny wymiar zajęć, sposób traktowania studentów (zarówno przez pracownika akademickiego jak i administrację uczelni), klimat panujący w szkole wyższej z perspektywy pracownika, jakość systemu szkoleń, itd. to tylko przykłady potencjalnych „możliwości doskonalenia” czy mierników efektywności pozyskiwanych na podstawie informacji zwrotnej od klienta szkoły wyższej.

 

Jakie zatem badania należałoby uwzględnić w kompleksowym zarządzaniu jakością w szkole wyższej? Niektóre z nich wynikają bezpośrednio z obowiązujących przepisów prawa (np. badanie opinii studentów o zajęciach dydaktycznych) czy choćby ze standardów akredytacyjnych. Niemniej jednak wdrożenie większości z nich będzie zależeć od potrzeb samej szkoły wyższej, a raczej „świadomości jakości” czy „kultury jakości” decydujących o dojrzałości funkcjonującego systemu zarządzania jakością kształcenia.

Które z poniższych badań są prowadzone w Twojej szkole wyższej i stanowią solidną podstawę do doskonalenia realizowanych procesów:

  • badanie satysfakcji absolwenta,
  • badanie opinii studenta o jakości zajęć dydaktycznych,
  • pomiar satysfakcji studenta z usług świadczonych przez uczelnię (np. biblioteka, dziekanat, biuro karier, stołówka, akademik, przychodnia),
  • badanie satysfakcji studenta z jakości ukończonego kierunku studiów (badanie kompleksowe administrowane przed absolutorium, przy okazji którego można uaktualnić dane osobowe niezbędne do przeprowadzenia badania satysfakcji absolwenta),
  • pomiar satysfakcji pracownika szkoły wyższej,
  • pomiar satysfakcji pracodawcy?

Możliwość komentowania Informacja zwrotna od klienta jako podstawa doskonalenia jakości w szkole wyższej została wyłączona

Filed under Perspektywa absolwenta, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Opublikuj swój punkt widzenia

Misją Mea Universitas jest upowszechnianie świadomości o jakości w szkolnictwie wyższym.

Zapraszamy wszystkich odwiedzających portal do publikowania swoich
opinii i doświadczeń dotyczących jakości kształcenia na poziomie wyższym z każdej możliwej perspektywy.

Każda z Państwa propozycji zaistnienia na portalu będzie rozpatrywana indywidualnie.

W razie pytań prosimy o kontakt.

Możliwość komentowania Opublikuj swój punkt widzenia została wyłączona

Filed under Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Kogo pytać o ocenę jakości kształcenia na poziomie wyższym?

Skoro zgodnie z przyjętą definicją jakość kształcenia, to „(…) wielowymiarowa, wielopoziomowa i dynamiczna koncepcja, (…) której opis zależy między innymi od wymagań stawianych przez różne grupy interesów (…)”, to właśnie te grupy interesariuszy należy poprosić o jej ocenę. O ile akredytacja środowiskowa czy państwowa będzie oceną holistyczną (szczególnie akredytacja instytucjonalna), to badanie opinii pracowników, studentów, absolwentów bądź pracodawców będzie pomiarem cząstkowym – prezentującym wybraną perspektywę jakości.
Z pomiaru badania opinii pracowników dowiemy się na przykład o klimacie panującym w uczelni. Ten, mający wpływ na motywację pracowników (klientów wewnętrznych) w realizacji powierzonych im obowiązków, będzie w jakimś stopniu oddziaływał na satysfakcję studenta (klienta zewnętrznego). Nie ma bowiem usatysfakcjonowanego klienta zewnętrznego bez uprzedniego spełnienia wymagań klienta wewnętrznego.
Z kolei z informacji zwrotnej od pracodawców czy absolwentów szkoły wyższej może wynikać konieczność zmiany na poziomie treści programowych gdyż co najmniej jeden z wcześniej zamierzonych efektów kształcenia nie został w pełni osiągnięty.
Nie ulega wątpliwości, że kompleksowe podejście do oceny jakości kształcenia będzie uwzględniało harmonogram badań opinii nie tylko studentów (co przecież jest obowiązkiem ustawowym), ale przede wszystkim pracowników, absolwentów oraz pracodawców.

Możliwość komentowania Kogo pytać o ocenę jakości kształcenia na poziomie wyższym? została wyłączona

Filed under Perspektywa absolwenta, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Zakaz studiowania

Radzimy nie aplikować na studia, które zostały ocenione negatywnie przez Polską Komisję Akredytacyjną (PKA). Teoretycznie rzecz ujmując uczelnie nie powinny rekrutować studentów na kierunki, które otrzymały „czerwoną kartkę” od PKA, niemniej jednak zawsze warto być dobrze poinformowanym. Ponadto zachęcamy również do głębszej refleksji, czy warto ubiegać się na uczelnię, gdzie interesujący nas kierunek studiów otrzymał ocenę warunkową PKA. Ocena taka oznacza bowiem w praktyce, że interesujące nas studia w tej konkretnej szkole wyższej są „na krawędzi” spełnienia wymagań ustawowych.

Aby sprawdzić, które uczelnie otrzymały ocenę negatywną bądź warunkową, odwiedź stronę PKA i zadaj odpowiednie kryteria wyszukiwania.

2 Comments

Filed under Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta